هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ساختار عاملی پرسشنامه خودسنجی (YSR) با استفاده از رویکرد تحلیل عاملی تاییدی به اجرا درآمد. روش: در این مطالعه از بخشی از داده های پژوهش مینایی (1384)، استفاده شد که شامل 465 دانش آموز پسر و 421 دانش آموز دختر مدارس ابتدایی، راهنمایی و متوسطه شهر تهران است که با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای چند مرحله ای انتخاب شده اند. برای برآورد پارامترها و برازش مدل از تابع کمترین مجذورات وزن دار استــفـاده شد. جــهـت ارزیــابـی کــفـایـت بـرازش مـدل از شاخص ریشه دوم برآورد واریانس خطای تقریب، شاخص برازش تطبیقی، ریشه دوم میـانگیـن مجـذورات پــس مـانـده هـای استـانـدارد شده، شاخص تاکر – لویز، شـاخـص خـوبـی برازندگی و شاخص تعدیل یافته خوبی برازندگی استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که مدل 8 سندرمی همبسته آخنباخ از برازش خوبی با داده ها برخوردار است. این یافته شاهد دیگری در زمینه روایی سازه درونی پرسشنامه خودسنجی فراهم آورد. علاوه بر این، نتایج نشان داد که سندرمهای پرسشنامه مورد بحث همپوشی کامل با همدیگر ندارند. این مطلب حاکی از آن است که سندرمها واجد روایی تشخیصی هستند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که مدل 8 سندرمی آخنباخ از برازش خوبی با داده ها برخوردار است.

به منظور بررسی کارایی پرسشنامه خود سنجی مانیک (SRMI) در تشخیص اختلال دو قطبی فاز مانیک، نمونه فارسی این آزمون" 48 سوالی" روی 26 بیمار مبتلا به مانیک (10 مرد و 16 زن با میانگین سنی 36.12) و 26 بیمار غیر مانیک(13 مرد و 13 زن با میانگین سنی 35.20) که در بیمارستان روزبه بستری بودند. اجرا شد. براساس نتایج حاصل، تفاوت میانگین های دو گروه کاملا معنادار بود (α=0.0001 ,t=87.4)تحلیل سوالات نشان داد که اکثر سوالات همبستگی بین 0.20 تا 0.54 با نمره کل آزمون دارند. به علاوه آلفای کرونباخ 0.90 است و حذف هر یک از سوالات موجب کاهش آلفای کرونباخ می شود. برآورد اعتبار با روش های دیگر نیز اعتبار قابل قبول این آزمون را نشان داد. برآورد نقطه برش مشخص کرد که در نقطه برش 21 آزمون توانایی تشخیص صحیح صد در صد موارد بیماری را دارد و در این نقطه، تشخیص صحیح افرادی که مانیک نیستند معادل 86 درصد است. باتوجه به نتایج به دست آمده می توان پذیرفت که این آزمون برای تشخیص یا غربالگری اختلال مانیک در بیماران ایرانی کارایی مناسبی دارد.

هدف: پژوهش حاضر با هدف انطباق و هنجاریابی سیاهه رفتاری کودک (CBCL)، پرسشنامه خودسنجی (YSR) و فرم گزارش معلم (TRF) برای دانش آموزان دختر و پسر دوره های ابتدایی، راهنمایی و متوسط تهران اجرا شد.روش: نمونه مورد مطالعه در این پژوهش تعداد 1437 دانش آموز (748 پسر و 689 دختر) تهران بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای چند مرحله ای، انتخاب و فرمهای مذکور در مورد آنها تکمیل شد. برای تحلیل سوالات و برآورد ویژگی های روان سنجی مقیاسهای مربوط به هر یک از فرم های مذکور، از مدل کلاسیک آزمون استفاده شد. همسانی درونی مقیاس ها با استفاده از فرمول آلفای کرونباخ برآورد شده است.یافته ها: دامنه ضرایب همسانی درونی مقیاس ها از 0.95 – 0.63 است. ثبات زمانی مقیاسها نیز با استفاده از روش آزمون – بازآزمون با یک فاصله زمانی 8 – 5 هفته بررسی شد و دامنه ضرایب ثبات زمانی از 0.32 تا 0.67 به دست آمد. توافق بین پاسخ دهندگان نیز مورد بررسی قرار گرفت. دامنه این ضرایب از 0.09 تا 0.67 نوسان داشت. در خصوص روایی نیز تحلیلهای مختلفی صورت گرفت. از جمله این تحلیلها می توان به همبستگی درونی مقیاسهای هر فرم، همبستگی سوال – نمره کل، تمایز گذاری گروهی، قدرت تمایز گذاری و تحلیل عاملی اشاره کرد.نتیجه گیری: به طور کلی یافته های حاصل از این پژوهش نشان می دهد که هر سه فرم، از اعتبار روایی مطلوب و بالایی برخوردارند و با اطمینان می توان از آنها برای سنجش اختلالات عاطفی – رفتاری کودکان و نوجوانان 18 – 6 ساله استفاده کرد.

مداومت تحصیلی بیانگر استمرار و تعهد رفتاری به آموزش و یادگیری است که وجود چنین ابزاری در داخل کشور مورد نیاز بود. پژوهش حاضر با هدف بررسی ویژگی های روان سنجی مقیاس مداومت تحصیلی انجام گرفت. این پژوهش از نوع پژوهش های توصیفی است که با هدف کاربردی به بررسی ویژگی های روان سنجی می پردازد. جامعه آماری پژوهش تمامی دانش آموزان دوره متوسطه اول شهرستان قم بودند که در سال تحصیلی 1401-1400 به تحصیل اشتغال داشتند. تعداد 355 دانش آموز به روش تصادفی خوشه ای چندمرحله ای وارد نمونه شدند و پرسشنامه مداومت تحصیلی طالیب و همکاران (2018) را تکمیل نمودند. داده ها پس از جمع آوری با استفاده از نرم افزارهای آماری SPSS22 و AMOS22 و از روش های تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل پایایی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد، عامل استخراج شده 93/79 درصد متغیر مداومت تحصیلی را تبیین می کند. همچنین، پایایی ابزار به روش ضریب آلفای کرونباخ برابر با 994/0 و به روش دو نیمه کردن برای نیمه اول برابر با 989/0 و برای نیمه دوم برابر با 988/0 بود. با توجه به نتایج تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل پایایی، به نظر نسخه فارسی پرسشنامه مداومت تحصیلی، ابزاری کارآمد محسوب می شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

پژوهش حاضر با هدف ساخت و هنجاریابی مقیاس خودسنجی مهارتهای تفکر در دانشجویان علوم دریایی انجام شد. ابتدا مولفه های اصلی مهارت های تفکر در ابعاد شناختی و فراشناختی شناسایی شده و اعتبار و روایی عوامل اشباع کننده آن برآورد گردید. نوع تحقیق در پژوهش حاضر توصیفی- تحلیلی بوده که به روش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری آن را کلیه دانشجویان دانشگاه های علوم دریایی به تعداد 1960 نفر تشکیل داده است. نمونه آماری تحقیق به روش نمونه گیری تصادفی- طبقه ای و بر اساس جدول کرجسی-مورگان 400 نفر برآورد گردیدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه 78 سوالی محقق ساخته مبتنی بر مبانی نظری و پژوهشی با مقیاس چند درجه ای طراحی شد. ضریب اعتبار آزمون با استفاده از آلفای کرونباخ 0.96 بدست آمد. برای بررسی روایی پرسشنامه پس از برآورد کفایت نمونه برداری (Kmo) و آزمون کرویت بارتلت، تحلیل عاملی به روش تحلیل مولفه های اصلی درباره روایی سازه پرسشنامه نشان داد که مواد پرسشنامه به گونه کلی با یک عامل همبسته اند. چرخش عامل ها به شیوه واریماکس برای ساده سازی ساختار پرسشنامه نشان داد که ساختار نظری پرسشنامه از 9 عامل (هدف مدار بازنگر، جستجوگر چالش طلب، نظارت گر، اندیشه مدار، استدلال طلب پایدار، مجذوبگر دانش موثر، تردیدگر اعتبارجو، راهبرد مدار منعطف، الگومند باورساز، انتقادگر سازش پذیر) با بار عاملی دست کم 0.3 تشکیل شده است که این 9 عامل روی هم رفته 50% درصد کل واریانس متغیرها را تبیین می کند و با توجه به این 9 عامل مدل مفهومی آن طراحی گردید و به صورت مقیاسی در خودسنجی مهارت های تفکر ارایه گردید.

مقدمه: حرفه گرایی یکی از مطرح ترین عناوین در اخلاق پزشکی است که در این میان آموزش دهندگان یا اساتید نقش به سزایی در آموزش و سنجش آن ایفا می کنند. هدف از طراحی این مطالعه بررسی و سنجش اخلاق حرفه ای در اساتید دانشکده پزشکی به روش خودسنجی می باشد.روش کار: این پژوهش یک مطالعه توصیفی - مقطعی می باشد. جمعیت مورد مطالعه شامل 122 نفر از اساتید دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز می باشد که به طور تصادفی انتخاب شده اند. به منظور بررسی و مقایسه نظرات خودسنجی اساتید در گروه های آموزشی داخلی، جراحی، کودکان، زنان، پوست و روانپزشکی، پرسشنامه ای اقتباس شده از نمونه خارجی پس از تایید روایی و پایایی مورد استفاده قرار گرفت. پرسشنامه ها توسط آنها به روش خودسنجی تکمیل گردید. داده ها پس از جمع آوری، به کمک نرم افزار آماری SPSS 13 و با استفاده از شاخص های توصیفی و آزمون مجذور کای تجزیه و تحلیل گردید.نتایج: یافته ها نشان داد که به طور کلی اساتید بخش های مختلف توانمندی خود را در زمینه حرفه گرایی %79.4 در حد عالی و %20.4 در حد قابل قبول و %0.2 در حد غیر قابل قبول ارزیابی نمودند. اساتید مورد پژوهش در بخش های مختلف، توانمندی خود را در حیطه های قابلیت اطمینان و اعتماد، احساس مسوولیت در برابر بیمار و احساس مسوولیت در برابر دانشجویان، احترام به دیگران، همکاری و تشریک مساعی با همکاران و دانشجویان؛ عالی و در حیطه های قوه ابتکار و ابداع در ارائه درمان و مهارت های سازماندهی و مدیریتی غیر قابل قبول ارزیابی نمودند.نتیجه گیری: بر اساس یافته های این پژوهش توجه به حرفه گرایی در گروه های مختلف آموزشی مشهود می باشد. هر چند در برخی از حیطه ها مانند مهارت رهبری، همکاری و تشریک مساعی و مهارت های سازمانی و مدیریتی، مداخلات آموزشی و فرهنگی موثر لازم است.

مقدمه: شواهد حاکی از عدم استفاده مدیران بیمارستان های کشور از ابزاری استاندارد برای سنجش عملکرد رهبری و شناسایی نقاط قوت و ضعف جهت طراحی پروژه های بهبود است. هدف این پژوهش آن است سنجش عملکرد رهبری در بیمارستان های خرم آباد است؛ تا به ترویج استفاده از سیستم خودسنجی جهت افزایش بهره گیری از پتانسیل رهبری به عنوان مهمترین عامل بهبود کیفیت خدمات بیمارستانی کمک کند.روش بررسی: پژوهش از نوع توصیفی - مقطعی است. جامعه پژوهش بیمارستان های خرم آباد و دو رده مدیران ارشد و میانی آنها بود. برای جمع آوری داده ها از روش کارگاهی استفاده شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد Simply Better بوده و از اعتبار و روایی لازم برخودار است. از هر یک از بیمارستان های دانشگاهی، خصوصی و تامین اجتماعی، یک بیمارستان با استفاده از روش نمونه گیری ساده در نمونه پژوهش گنجانده شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی ارایه شد.یافته ها: میانگین امتیازات بیمارستان های دانشگاهی، تامین اجتماعی، و خصوصی در بعد «رهبری سازمانی» به ترتیب 26 درصد، 32 درصد و 21 درصد؛ در بعد «مسوولیت عمومی و شهروندی» به ترتیب 29 درصد، 39 درصد و 18 درصد؛ و در بعد «خلاقیت، مخاطره و نوآوری» به ترتیب 26 درصد، 32 درصد و 22 درصد بود.نتیجه گیری: بیمارستان های دانشگاهی و خصوصی پیشرفت و بهبود مداوم را در تعداد کمی از فرایندهای رهبری خود آغاز کرده اند. در حالی که بیمارستان تامین اجتماعی پیشرفت و بهبود مداوم را در طیف گسترده ای از فرایندهای رهبری اجرا کرده است. با توجه به این که رهبری نیروی محرکه و پیشبرنده سایر عوامل دستیابی به کیفیت می باشد، پیشنهاد می شود بیمارستان ها نسبت به مستندسازی فرایندهای رهبری، تدوین شاخص هایی برای اندازه گیری میزان پیشرفت آنها، پایش شاخص ها به طور مستمر، شناسایی نقاط قوت وضعف و زمینه های بهبود و اجرای پروژه های بهبود اقدام نمایند.